Kwakkelweer

Onze Blue Bird staat gewoon voor het huis. Als het nodig is gebruik ik de bus ook voor het gewone dagelijkse verkeer. Ik ga ermee naar mijn werk en doe er elke week de boodschappen mee. De afgelopen twee weken bestonden voornamelijk uit vrije dagen, feestdagen en tussendoor dagen. Op het laatst weet je niet meer welke dag het is.
We hadden een reisje voorbereid naar Engeland en zuid-Schotland, maar om redenen is het er niet van gekomen. Nou wordt deze periode uiteindelijk gedomineerd door tamelijk fris weer met veel vorst. Zelfs de rayonhoofden komen alweer bij elkaar. Onze Blue Bird is niet bij uitstek wintervast. We hebben wel een goede kachel, maar achterin blijft het toch fris. Ik wil op de een of andere manier wel iets ventileren en ik heb nog steeds niet ontdekt hoe ik dat het beste kan doen bij temperaturen dik onder het vriespunt. Een van de opties die we hadden was om een elektrische deken mee te nemen en op locaties dan maar "aan de paal" te gaan staan, maar ik heb geen idee hoeveel stroom zo'n accessoire trekt.

Het is er allemaal niet van gekomen helaas. Nogal onverwacht zaten we gewoon thuis. Om nog iets van het gevoel mee te krijgen rijden we zo nu en dan naar het strand of naar een natuurgebied, een voormalige zandwinning. We zetten de Bird op de parkeerplaats of aan de boulevard en maken een wandeling. Als we dan terugkomen zetten we een bakkie koffie en lezen wat of doen andere ontspannende dingen. Als de lage winterzon in de bus schijnt is het er heerlijk toeven. En als ik de bus ergens neerzet houd ik er al meteen rekening mee. Het is er vroeg donker om deze tijd en meestal betekenen dit soort uitstapjes dat we met donker weer thuiskomen.

Om het uitstapje zo comfortabel mogelijk te maken zorg ik toch voor wat water in de tank en chemicaliën in de w.c., zodat we kunnen als we moeten en stromend water hebben, al is het alleen al om iets af te kunnen spoelen of je handen te wassen. 's-Nachts ben je vervolgens al je water weer kwijt als het zes graden vriest en de vorstbeveiliging op tijd is opengegaan. Alleen dat vorst-klepje is niet genoeg. Ik begin er langzaamaan wat meer handigheid in te krijgen.

De aftapkraan van de afvalwatertank staat nu permanent open. Bij deze kou is hij nauwelijks te bedienen en een sloot grijswater kan natuurlijk ook bevriezen. Zolang we niet zeepsop of tandpasta-resten naar buiten laten lopen moet het maar even zo.
De vorst-klep zet ik alvast met de hand open. Maar hoewel het meeste water dan wel wegloopt blijft er een bodem achter in de tank en de pomp en de leidingen blijven vol water staan. Zelfs de kranen naan de wasbak staan nog vol water. Wat ik nu doe is de pomp uitzetten en alle kranen open zodat daar het water ook kan wegzakken.
En dan is er nog de w.c. Die halen we uit de bus en zetten de cassette ergens vorstvrij weg. Maar als hij meer dan een paar dagen moet staan maken we hem toch helemaal schoon. En bij een nieuwe trip vullen we hem dan weer. Dat is allemaal niet zo efficiënt, maar wel erg comfortabel als je terugkomt bij de bus na een stevige wandeling.

Dit weekeinde hebben we even twee vorstvrije dagen. Gisteren zijn we naar Katwijk gereden en vandaag staat de bus er eigenlijk nog gebruiksklaar bij. Maar het is dan wel niet zo koud en ondanks de belofte van regen (en later sneeuw) is het droog, maar het is bewolkt en somber. Ik denk niet dat hij vandaag nog op klein-tournee gaat dus vanmiddag ga ik het hele ritueel weer langs. Vannacht zou het drie graden gaan vriezen, morgen zelfs een graad of acht.