26-10-2008: Vasse

--> Alle foto's

Vrijdag 24 oktober 2008
Aan het begin van de middag vertrekken we oostwaarts. Ik ben uit de nachtdienst gekomen en heb eerst nog een uurtje of wat geslapen. Daarna moet de Blue Bird natuurlijk weer reisklaar worden gemaakt. Dat is al nauwelijks meer iets waar we diepgaand over hoeven na te denken. De vertrektijd is twee uur. Het is regenachtig en vrijdagmiddag. Doorgaans betekent dat een reden voor record aantal en lengte aan files, maar we zijn vroeger dan we eerder wel eens vertrokken. Het mag niet baten. We doen over onze tocht precies twee keer zo lang als dezelfde rit zonder files.
We knuffelen met onze kleinkinderen en met onze kinderen ook vanzelfsprekend. We eten een hapje mee en strijken tenslotte neer op een plekje op de boerderij in Nieuw Heeten. We waren daar al eerder en hoeven niet te zoeken. We kunnen er altijd terecht, ook als de boer er niet zou zijn. Als we erheen rijden is het al stikdonker. In onze Randstad is dat eigenlijk nooit het geval, maar in deze omgeving is dat andere koek. Donker is hier echt donker, smalle weggetjes zijn echt smal. Het is maar goed dat we weten waar we moeten zijn. De boer ziet er beslist anders uit dan we ons van de vorige keer herinneren. Om te beginnen hebben we het ditmaal over de vrouw van de boer, maar dan nog. In elk geval zijn de regeltjes minimaal. Je kan gaan staan waar je wilt, de kosten zijn nihil en als er niemand aanwezig is kan je evengoed gewoon je camper neerzetten. Voor de rest maakt het allemaal weinig uit, ook voor ons. We trekken morgen weer verder.

Zaterdag 25 oktober 2008
We reizen door naar Ootmarsum. Dat idee kwam donderdagnacht pas opzetten naar een idee van een collega die ik trof in Enschede. Oud Ootmarsum moet een leuke dorpje zijn. De weg van daar naar Vasse is de mooiste weg van Nederland.
De clou van Oud Ootmarsum missen we vrees ik. De weg naar Vasse is inderdaad een uiterst schilderachtige weg. We maken toch enige vaart naar een plekje op een boerderij-camping. De camping zelf is al in de winterstand, maar voor campers is er altijd plek. Het resultaat is dat we helemaal alleen staan. Dat overkomt ons vaker en wij vinden dat prima. Het is schitterend weer, hoewel wat aan de frisse kant. Je zou haast de stoeltjes tevoorschijn halen, maar we beperken ons tot het rijklaar maken van de fietsen.

We worden direct opgenomen in de landelijke sfeer die hoort bij gebieden als Twente. Op het erf is een groot vuur aangestoken voor het opruimen van allerlei afval. Zo nu en dan verschijnt er de een of andere landheer met nog wat onbestemde voorwerpen, dan wel met een aanhangwagentje met dergelijke, zij het nog grotere voorwerpen van gelijke aard. Het geeft een vermoeden van de reden dat paasvuren in deze streek de omvang hebben van een kompleet huis, zodat je in het volgende gehucht kunt zien dat de buren toch een groter vuur hebben aangelegd. Daarmee vergeleken is dit vuur een theelichtje, het aanzien niet waard. Wat is een brandstapel van twee meter hoog eigenlijk, zeg nou zelf.
Een andere folkloristisch tijdverdrijf is het rondrijden op grote motoren over aardappel- of maïsvelden. Er is een heel parcours uitgezet over weggetjes, en soms ook ernaast, om alle veldjes met elkaar te verbinden. Voor de zekerheid is hier of daar een roodwit lint gespannen om de bedoeling aan te duiden. Wonderbaarlijk dat die Tukkers nog zo gezagsgetrouw zijn dat ze zich daar veel van aantrekken. Blijkbaar trekken ze zich minder aan van een verdeling in klassen. Ik hoor zware ronkende en ploffende machines door de velden ploeteren, maar ook snerpende geluiden die horen bij de lichtere versies. Maar als ik het zo eens bekijk winnen die het toch op snelheid. Of op fanatisme. Of misschien heb ik niet goed begrepen hoe de competitie in elkaar zit.

Enfin, wij gaan ons vermaken met onze fietsjes. Joke heeft nog een paar routebeschrijvingen van fietsroutes en als we het weggetje uitrijden stuiten we direct op een bordje van de ANWB. De route van dat bordje past bij een van de routes waarvan we de beschrijving hebben. We slaan onmiddellijk linksaf, in plaats van rechtsaf, zoals de bedoeling was. We kruisen nog een paar keer het parcours van de crossers, maar we belanden uiteindelijk in het natuurgebied, annex stiltegebied. We hebben niet zozeer te maken met onneembare berghellingen, meer met vals plat. Daarbij moet ′vals′ tamelijk letterlijk worden genomen.
Later zullen we ontdekken dat we de grafheuvels hebben gemist. Wel stoppen we bij de watermolen ′Frans′. Wat een heerlijk plekje om even de beentjes te strekken en ons te warmen in de zon.

Even verderop is watermolen Bels. Je zou zeggen; als je er een hebt gezien heb je ze allemaal gezien, maar deze heeft een extra attractie, een theehuis en restaurant. We lopen wat om de molen heen en kijken binnen naar wat uitgestalde gereedschappen en pompoenen. Dan gaan we toch een kijkje nemen in het restaurant. Het ziet er bijzonder aangenaam uit. Wat ruwhouten tafels en stoelen met rietgematte zittingen, houten kolommen en donker gebeitste dakbalken. Het is er tamelijk druk bezet. Joke begint aan een stoel te schuiven bij een lege tafel, maar ik laat me niet vermurwen. Ik wil bij de open haard zitten waar een weldadig vuurtje brandt. Maar daar zitten al mensen. Nou zitten er twee mensen en staan er zes stoelen, dus dat moet simpel op te lossen zijn. Ik krijg mijn zin. We drinken een glaasje cola en nemen een uitsmijter, met kaas en ham. Het is er heerlijk toeven. En eerlijk gezegd is het nog heel betaalbaar ook.

We peddelen weer terug naar de Bird, rommelen wat in de bus en maken nog een nachtelijk wandeltochtje. Ik verbaas me dan elke keer weer over de nachtblindheid van mijn echtgenote, maar we keren veilig weer.

Zondag 26 oktober 2008
Het weer is totaal omgeslagen. Was het gisteren een stralende dag, zij het misschien een beetje fris, in de avond begint het vrij stevig te waaien. We hebben de temperatuur binnen in de Bird niet helemaal onder controle. Vanmorgen is het wat gaan miezeren en op den duur is het overgegaan in heuse regen. We zouden misschien nog een klein rondje hebben kunnen fietsen, maar we breken maar meteen op. Het was sowieso weer een prima weekeinde en het ontbreken van een klein fietstochtje doet daar weinig aan af.

52.435101 N 6.771925 E