vrijdag 2 januari 2009

08-07-2008: Sterretje

In het Petersburg-verslag heb ik het er niet zo uitgebreid over gehad, maar het was wel een punt dat de hele vakantie op de achtergrond in ons hoofd hing.
Vlak voor Trakai draaide er voor ons een kiepwagen de weg op. Er viel een stevige steen vanaf die een keurige ster in onze voorruit achterliet. Niet zo'n kleintje, meer een supernova. Ik overdrijf het een beetje.
We waren krap een week onderweg en moesten nog drie weken, nog 4.500 kilometer en nog een stuk door een groot, vreemd land waar barbaren en kanibalen wonen, die je eerder beroven en opvreten dan dat ze je zullen helpen. Het zijn hele aardige, behulpzame en vriendelijke mensen, maar op dat moment weet je dat nog niet.
De eerste paar kilometers verwacht je dat de ruit met een grote knal in duizenden splinters uit elkaar zal klappen. Later word je er iets minder ongerust op, maar je blijft kijken of die barst nou groter is geworden of niet.

In Riga hebben we geprobeerd om een glasreparateur te vinden. De man van de camping heeft ons enorm geholpen om reparatiebedrijven te vinden. Wij doen alleen banden, geen ruiten. Probeer eens om de hoek. Enfin, zo waren we een uurtje of wat kwijt en hebben het er maar even bij gelaten.

De reis door Rusland naar Sint Petersburg was sowieso een reis door de onderwereld. Een mogelijke ruitbreuk was maar een van de onderwerpen in het rijtje enge dingen die ons zouden kunnen overkomen, een kapot wiel, een aanrijding, kastjes die naar beneden vallen, het trapje of de vuilwatertank er onderuit gereden. Ook het urenlang wachten in de hitte, met de zon recht op onze nieuwe ster, maakte het er niet beter op. Maar alles bleef heel, ook bij het hotel. De reis naar Finland was beter, maar er zaten ook slechte plekken tussen.

Toen we eenmaal in Finland reden en de ster onveranderlijk was blijven zitten hebben we onze zorg laten varen. De rest van de reis zou die het ook nog wel uithouden. Dat is ook gebeurd en intussen is de ster alweer gemaakt.

Ik had geen noodruit bij me, zo'n plastic geval. Maar als u weet dat een voorruit van een Ducato ongeveer een komplete voortent nodig heeft, dan begrijpt u dat ik daarin weinig vertrouwen heb. Bovendien ligt er heel veel glas in je auto als de ruit springt. De enige oplossing is: zeil eroverheen en afvoeren naar een garage.

Maar ook dat kleine avontuur is weer goed afgelopen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten