Het plan is om naar Monschau te gaan. Maar de Blue Bird heeft een kleine beurt nodig en die afspraak had ik precies vandaag gemaakt. De garage belt om een uur of een op om te melden dat de Bird weer vlieggereed is. Ik moet er nog met de fiets heen en dan moeten we nog water innemen en de wc klaarmaken en allerlei andere dingen, die nodig zijn om een paar dagen te overleven, hoewel we in het verleden al hebben bewezen dat we ook geheel onvoorbereid op reis kunnen gaan met niets en dan na een paar dagen weer levend terugkeren. Deze keer doen we het beter. We zijn nu wel goed voorbereid. Wel met de losse hand. We hebben in elk geval redelijk voldoende voorraad aan voedingsmiddelen, zij het dan dat we geen bakboter bij ons hebben, maar daar komen we later op de avond pas achter als we een paar eieren in de pan willen gooien.
We vertrekken om een uur of drie. Op vrijdagmiddag, en in het bijzonder op de eerste dag van de herfstvakantie, is dat vragen om moeilijkheden. Theoretisch zouden we om kwart voor zeven in Monschau kunnen zijn als we afwijken van onze standaard kruissnelheid van honderd kilometer per uur. Gemakshalve houden we een verwachtte aankomsttijd aan van acht uur. Joke belt op naar de enige camping ter plekke om hiervan gewag te doen, maar de baas sluit stipt om zeven uur de deur van de receptie, dus dat wordt niets. Bij Reeuwijk hebben we de eerste file, bij Woerden de tweede en bij Deil de derde. Die wordt bij de verkeersinformatie speciaal genoemd als langer dan vier kilometer of met een bijzondere oorzaak. En dan moeten we in elk geval nog langs Eindhoven, wat doorgaans ook enige problemen geeft. De wedstrijd is bij voorbaat al verloren. We slaan onmiddellijk af naar Wijk en Aalburg. Je kan daar overnachten bij de bakkerij / uitspanning. Het roept vooral een beeld op van een uitdragerij en we rijden verder. We komen terecht bij een parkeerplaats met twee camperplaatsen op de fortificatie van Heusden. We staan heel beschut achter de versterkingswallen. Op de twee plaatsen staan zes campers. Het is wat dringen, maar we passen er toch niet op. Dan maken we maar gebruik van de reguliere parkeerplaatsen. Het blijkt weinig verschil te maken, je staat er net zo geriefelijk.Ik loop nog even naar de stadspoort en beklim de vestingswerken, eigenlijk vooral om te genieten van de prachtige zonsondergang.
Zaterdag 11 oktober 2008
We wandelen eens rustig het stadje in en er omheen over de wallen. Het is een verrassend leuke stad met schilderachtige huizen, straatjes, haventje en een paar stadsmolens. Eentje is speciaal opgetuigd met vlaggen vanwege een bruiloft. In de stad vind je vooral gallerieën, kunstzaken en antiekwinkels. Niet protserig, maar wel aanwezig genoeg om een bijzonder sfeertje te creëren. Rondom de markt en het haventje zitten wat horecazaken met aangename terrassen. Een parel in het Brabantse land.
We vertrekken uiteindelijk, maar waarheen. Om de een of andere reden willen we allebei de reis naar Monschau afmaken. In de loop van de middag komen we daar aan. We laden de fietsen af en rijden over een heuvelachtige landweg binnendoor naar Monschau. Het is vijf kilometer verderop. Het aangename van de tocht is dat we voortdurend bergaf gaan, soms bij het gevaarlijke af, vooral als het asfalt uiteindelijk overgaat in kinderkopjes en putdeksels. Ergens in ons achterhoofd knaagt de gedachten dat de terugweg mogelijkerwijs voortdurend zal stijgen, als deze route niet is ontworpen door M.C. Escher. Maar we weten die onzalige gedachte meteen de kop in te drukken.
Monschau is een pittoresk plaatsje met veel witte vakwerkhuisjes. We waren hier allebei al eens in een vorig leven. Het lijkt nu nog schilderachtiger dan toen, en vooral ook veel toeristischer, hetgeen blijkt uit de enorme drukte die er in dit plaatsje heerst. Rondom het centrum is het betaald parkeren, tot een afstand van twee kilometer buiten de bebouwde kom. Daar zal vast wel een reden voor zijn. In de zomer moet het hier dringen zijn. Dat is eigenlijk nu al zo. Op de markt zijn wat terrasjes en die zijn nogal aardig bezet. Toch is het er erg aangenaam vertoeven. We ploeteren met onze fietsen door de colonnes wandelaars heen.
Het wordt nu toch een keer tijd voor de terugtocht. Een studie van een aangeplakte plattegrond leert dat er een alternatieve fietsroute is langs punt 26, 28 en 24. De pijltjes suggereren een minder drastisch hoogteverschil. Het resultaat is dat Joke nu hooguit drie kilometer te voet gaat en de rest net met de eerste versnelling kan halen. Ik heb al visioenen van een plek waar we afspreken dat ik Joke met de Bird zal ophalen, maar het blijkt niet nodig. Als we ons uiteindelijk oriënteren, blijkt dat we nog maar veertienhonderd meter hoeven te gaan. We hoeven ook niet meer omhoog, dus het laatste loodje gaat reuze meevallen. Dat van ′niet meer omhoog′ blijkt gelogen, maar we zijn er zo, wel enigszins moegestreden.
We besluiten de dag met een maaltijd in het locale restaurant annex Stube. Voor heel weinig geld krijg je een simpele, maar bijzonder smakelijke maaltijd, een surprise.
Zaterdag 11 oktober 2008
De rest van ons verblijf geeft weinig aanleiding tot een uitgebreid verslag. We rommelen de avond door op gebruikelijke wijze. We breken vroeg op in de morgen en vertrekken om een uur of elf alweer huiswaarts. Eerlijk gezegd is het in de camper een grotere rommel dan op een reis van vier weken naar Rusland. Het is prachtig weer als we in Duitsland vertrekken, maar in Limburg wordt het nogal grijs. We reizen in een stuk door naar de thuisbasis. We geven de Bird een grote kleine beurt en maken alles deze keer nogal uitgebreid schoon. Er hangt een ietwat onfrisse lucht binnen. Die vind z'n oorzaak in, in wat eigenlijk? Bij vertrek zat die er ineens in. Onderweg hebben we alles gepoetst en schoongemaakt wat het zou kunnen veroorzaken, maar bij vlagen kwam die lucht steeds weer in een vleug voorbij. We kunnen het niet vinden. Maar onze poetsbeurt moet het oplossen.
We kwamen in Monschau nog te praten met een andere camperaar, die belangstelling had voor de constructie met het paaltje van de fietsendrager. Hij had ook twee openslaande achterdeuren en de constructie bij hem was zeker nog minder robuust dan die van ons. Het blijft bij iedereen een zorgenkindje. Maar het lumineuze idee waarmee het probleem in een klap definitief is op te lossen heb ik nog bij niemand kunnen ontdekken.
51.735120 N 5.133996 E
50.566635 N 6.266708 E
Geen opmerkingen:
Een reactie posten