22-06-2008: Sint Petersburg (12)

Inmiddels zijn we aangekomen in Sint Petersburg. We zijn nu op de helft, we moeten natuurlijk ook nog terug. Maar het doel is alvast bereikt. We hebben al een bladzijde of vijftien geschreven tekst, daarbij een paar honderd foto's en een meter of wat video. Het rijden in Rusland is een ramp, maar voorlopig hebben we alles nog heel. Deze dagen zitten we in een hotel. Woensdag gaan we verder. Als we heelhuids de grens halen van Finland dan krijgen we goede hoop dat we ook weer met de Blue Bird thuis zullen komen.

Even een voorproefje. De reis tot aan Rusland was eigenlijk heel ontspannen en gevarieerd, precies zoals het reizen met een camper bedoeld is. De Russische grens is een heel gedoe. We deden er iets van negen uur over om van de ene kant naar de andere kant te komen. Dan moet je nog iets van 150 kilometer tot in Petersburg. Je neemt de hoofdweg, de E20. Die bestaat grotendeels uit kuilen, meer dan asfalt. Wegwerkzaamheden worden eigenlijk niet aangegeven. De Russen rijden als gekken. Ze halen je gewoon in, of het nou kan of niet. Om de haverklap liggen hun auto's in de kreukels door een aanrijding of doordat ze het gewoon niet hebben uitgehouden. Daar zaten wij tussen met de Bird en onze Hollandse fietsen achterop. In Petersburg kan je geen straatnamen en verkeersborden lezen, dus het komt aan op veel gezond verstand en goed gevoel. En op een betrouwbare navigator naast je, een van vlees en bloed, Joke dus. En een goede gedetaileerde stratenplan. De Truus van Tomtom weet er geen enkele weg.

Goed, Intussen staat de Blue Bird voor het hotel op een keurige bewaakte parkeerplaats. Wij hebben lekker gedoucht, eten buiten de deur en stappen voor een halve cent en nog iets in de metro en zitten in het centrum. Als je daar zo langs de straat wandelt kan je je al niet meer voorstellen dat je er gisteren zelf reed met het blauwe geval. Het is iets onwezenlijks. Maar als we het hotel uitstappen staat hij er toch echt, met de fietsjes erop. Het is iets bizars.

Goed, later meer.