Wij parkeerden bij de ingang Otterlo, gewoon omdat we die toevallig boven aan onze aantekeningen hadden staan. Met de fiets ben je zo binnen in het nationale park en heb je de keuze uit diverse fietspaden en routes. Wij kozen een tocht van tweeëntwintig kilometer, die achteraf uitdraaide op achtentwintig. Natuurlijk kom je verhoudingsgewijs vrij veel andere fietsers tegen. Als je geen fiets bij je hebt kan je er zomaar eentje pakken uit de stalling bij elke ingang. Hier is een praktische uitvoering van het Witte Fietsen Plan van Jasper Grootveld. Maar het park is groot en vaak rijd je toch vrijwel in je uppie door de natuur. Het is prachtig. Er moet veel wild zitten, maar
wij armzalige stadlui zijn niet in de gelegenheid om er iets van te zien. Of we kijken niet goed. Waarschijnlijk liggen de giraffen en de olifanten achter de bosjes, loom herkauwend naar ons te gluren. Of dan toch op z'n minst de edelherten en de wilde zwijnen. Nee, wij moeten het doen met de stillevens waar wij langs en dwars doorheen peddelen. Maar zelfs dat is al een heerlijke ervaring.'s Avonds waren we bij kennissen die aan de oostkant van de Veluwe wonen, op loopafstand. Om een uur of elf kwam onze mooie, edoch wildloze fietstocht door ons nationale park ter sprake. Wij werden onmiddellijk in de auto geladen en ergens midden in het bos gebracht. Wij gingen naar de varkens kijken, zoals onze vrienden de wilde zwijnen aanduiden. Wij hebben er nog nooit een in het wild gezien, dus dat wordt wat. Meestal is het enthousiasme van zo'n plan groter dan de kans van slagen, maar met open mond hebben wij een voorstelling gekregen van een stuk of drie zwijnen die bij ons kwamen schooieren. Zo midden in de nacht in een stikdonker bos is dat
.jpg)
toch wel erg indrukwekkend. En als ze een metertje of zes van je af rond dartelen sta je toch ineens dicht in de natuur. Voor de doorgewinterde bosbewoners als onze vrienden stelt het misschien weinig voor, voor ons was het een fantastisch gebeuren. Met een nachtkijker konden we op de achtergrond nog een vos ontdekken, maar die bleef op grote afstand.Voor deze nacht hadden we geen overnachtingsplek, maar we sliepen gewoon in de Bird aan de straat. Zaterdag waren we in Deventer bij onze kleinkinderen. In de loop van de middag zijn we naar Wijhe gereden. Bij het pontje over de IJssel is een passantenhaven en loswal. Er is plek voor vijf campers, maar ook voor een handvol jongelui die hun hand er niet voor omdraaien om lege patatbakjes en blikjes over de parkeerplaats rond te strooien. Met armzalige brommertjes of oude gepimpte Fiesta's weten ze verder veel herrie te maken door banden te laten piepen, de radio te laten dreunen of hun trompetvormige uitlaatpijpen te laten loeien. We zijn heel gauw weer doorgereden en kwamen terecht op de surf-camping in Ermelo. Die is niet overdreven duur en er heerst een wat uitbundige sfeer, die ongetwijfeld samenhangt met een dagje sportief vermaak op het winderige water. Eerlijk gezegd vond ik het best gezellig.
