Strikt genomen is het bed aan de korte kant, net geen twee meter, een negentig of zo. Dat moet ook wel want de bus is precies twee meter twee breed. Toch kan ik er prima languit in liggen. Het enige probleem is dat ik steeds mijn voeten bloot trap. Thuis, overal, dus ook in de camper. We zijn bang dat er na een trektocht van een paar weken twee groezelige afdrukken aan het voeteneinde verschijnen, misschien wel zwart ...
Nou hebben we bedacht dat we misschien beter een doek tegen de binnenbekleding kunnen hangen. Die kan je tenminste een keertje loshalen en in de wasmachine stoppen. Het idee was om een strook klittenband aan de binnenkant te plakken waar hij dan aan hangt. Vorige week zijn we op jacht gegaan naar een stofje en wat klittenband. Joke vond een fantastisch handig couponnetje. Als ik het goed begrijp is dat een tweedehands lapje of iets wat is overgebleven bij iemand anders. Verder wat materiaal om het wat op te vullen zodat het een beetje volume krijgt. Dan voelt het wat zachter en wolliger aan. Ik vertel het maar als leek. Wie betere termen weet moet het maar zeggen.
We hadden zelfklevend band meegenomen voor op de wand en gewoon klittenband om op het doek te naaien. Dat zelfklevende viel nogal tegen. Het bleef alleen vastzitten zolang je het er tegenaan duwde. Liet je het los, dan liet het zelf ook los. Goede raad is duur, en wel precies de kosten van een tube textiellijm.
Vanmorgen heb ik een strook klittenband vastgelijmd. Dat ging al een heel stuk beter. De vraag blijft uiteraard hoelang het houdt, maar als we de tube meenemen in de Bird kunnen we het onderweg nog eventueel repareren. Maar wat zijn dit nou weer voor sombere gedachten! Vooralsnog zit het er prima in, het doek zit er keurig tegen aan en zo ziet het er uit:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten