Opnieuw een reisje naar het oosten van ons land. We maakten een combinatie van een reisje met de Blue Bird en een bezoek aan onze goede vrienden in Vaassen. Het is bijna winter, guur en stormachtig. Je moet wel gek zijn om met je campertje op pad te gaan. Maar we hebben weer genoten (en geboft). En we waren echt niet de enige camperaars.
Ons verslag staat hieronder.
Zaterdag 1 december 2007
Het is laat in het najaar, het is stormachtig weertje. Het is natuurlijk helemaal geen camperweertje. De weersvoorspelling dit weekeinde is regen, buien, nattigheid, heel veel wind, onweer, hagel. Zondag wordt het nog veel erger. O ja, en tussendoor even een kleine opklaring. Maar ja, we zijn nou een paar weken niet meer weggeweest en we hebben een beetje de zenuwen. We gaan dus in principe gewoon op pad. We moeten dringend vrienden van ons bezoeken in de buurt van Apeldoorn. We gaan weer richting oosten. Aangezien we de vorige keer over de Veluwe zijn gefietst gaan we nu weer wat anders doen. Het wordt Kampen of zo.
Joke is vrijdag al zenuwachtig, waar gaan we heen, hoe laat gaan we weg? Doen we nog boodschappen, eten we in de Blue Bird of gaan we uit eten? Weet ik veel. Laten we maar gewoon vertrekken, dan zien we het verder wel.
We maken de Bird reisgereed. Het waait inderdaad stevig, maar het is verder hartstikke zacht weer. De zon schijnt fel en zo nu en dan komt er een klein wolkje voorbij. In hoog tempo, dat wel. Het is eigenlijk prachtig weer. Op het laatste moment besluiten we om toch de fietsen maar mee te nemen. Alle spullen om de fietsen vast te binden komen weer tevoorschijn en de hele handel gaat achterop.
Intussen had ik de wc alweer gevuld met chemisch goedje. Maar toen we wilden vertrekken bedacht ik me nog net dat we helemaal geen water meer in de Blue Bird hebben. Dat moest dus ook nog even gauw worden geregeld. Hierbij betekent 'even gauw' zoiets als een kwartiertje extra. We hadden de tuinslang al leeg en de buitenkraan afgetapt met het oog op vorst. Bovendien was de hele watervoorraad in de Bird al verdwenen bij de laatste nachtvorst. De vorstbeveiliging van de boiler gaat bij een beetje frisse buitenlucht open en laat de boiler leeglopen. In het kielzog loopt daar dan honderdvijftig liter water uit de bun achteraan en dan ben je dus alles kwijt. De vorstbeveiliging moest er dus ook weer af en er kan weer een sloot water in. Strikt genomen hoef je geen honderdvijftig liter mee te nemen, maar hoeveel dan wel? Is honderd liter ook genoeg? Gewoon vol dus maar.
We hebben uiteindelijk geprikt op een camperplek bij de jachthaven van Hasselt. Het kost een luttel bedrag. Maar het is natuurlijk vroeg donker en om de hele avond en nacht min of meer onbeschut te staan leek ons niet zo′n sterk plan.
Het doel van vandaag is een gouden greep. De jachthaven "De Molenwaard" is een keurige plek, besloten, maar wel met rondom op het terrein merendeels bewoonde huizen. Er is een speciale parkeerplaats voor campers met voorzieningen als je dat wilt. Wij willen dat niet, wij zijn al geheel voorzien. Maar we staan er prima, met uitzicht over de bootjes onder een purperen avondlucht met voortrazende wolken. Wij zijn niet de enige camperaars. In de loop van de avond staan we met z′n vijven. We zijn toch niet de enige diehards! Iedereen trekt zich wel gauw terug in z′n eigen huisje, maar het is toch een rustgevend gevoel op de een of andere manier. Ik vraag de beheerder, de havenmeester, of je in de zomer eigenlijk wel op de gok hier naartoe kan gaan. O ja, we hebben nog nooit iemand weggestuurd. We vinden altijd wel een plekje. Nu staan er natuurlijk veel boten op de kant, maar als die weg zijn heb je vanzelfsprekend een hoop ruimte meer.
We installeren de Blue Bird en laden de fietsen af. We bezoeken het oude hanzestadje. Het is toch een vreemde gewaarwording om op je eigen fietsie in een wildvreemde omgeving rond te trappen. Als we terug zijn genieten we nog van de avondschemering. Van regen nog geen spoor.
We maken een heerlijk maaltje, zeg maar een tweegangen diner! Na het eten lopen we nog een ommetje. En voor de rest sudderen we de avond wat door. Toch weer een hoop buitenlucht. We zitten met rode koontjes nog een uurtje of zo met een boekje, maar uiteindelijk storten we toch langzaamaan in.
Zondag 2 december 2007
We hebben een onstuimige nacht, vooral ook aan de buitenkant van de Blue Bird. Toen we gisterenavond een klein ommetje maakten zagen we wat weerlicht op afstand. Onweer hebben we verder niet meer gehad, maar wel heel veel wind. De wind gierde door het tuigage van de boten die hier liggen. Bij sommige hoorde je steeds het want tegen de mast klapperen. Bij vlagen viel de hele hemel in een keer over de bus heen, zo hard kon het regenen. Maar wij hadden een lekker warm plekje en we lieten het allemaal maar gebeuren.
Vanmorgen zijn we weer langzaam op gang gekomen. Het kost steeds de nodige zelfovertuiging om de benen buiten het bed te steken en het warme zachte holletje te verlaten. Maar een heerlijk ontbijtje met koffie en een eitje maken alles weer goed.
Ik droog mijn zadel en rijd nog een rondje door het oude Hanzestadje. Het is een mooi schilderachtig plaatsje, maar wel volgepakt met geparkeerde auto′s. Het kost even wat moeite om een paar foto′s te schieten waar zo weinig mogelijk auto′s op staan. Met een frisse neus en toch nog een paar plaatjes fiets ik weer naar ons plekje. Nog een bakje koffie en dan wordt het tijd om op te breken.
Richting Hasselt gingen we langs de westkant van het Zwarte Water, richting Kampen. Nu zakken we af aan de andere kant. Eigenlijk is dit wel zo'n leuke route. We rijden over de snelwegen richting Vaassen waar we onze volgende stop bij onze vrienden hebben. Zodra we de snelweg af zijn zien we plotseling allerlei bordjes en weggetjes, die we vroeger altijd onopgemerkt passeerden. We rijden langs bordjes met fietsroutes, die links en rechts ons pad kruisen en een bord "Gelders Landschap". Dat moeten we zeker onthouden, een uitnodiging voor nieuwe ontdekkingen in eigen land. Waarom moesten we voorheen steeds uren, ja soms zelfs dagen met het vliegtuig onderweg zijn om leuke landen te bezoeken? Nederland is zeker de moeite waard en wat ons betreft biedt het nog veel meer dan we wisten.
We blijven een uurtje of wat in Vaassen hangen. De lucht is grauw en somber. Je moet haast het licht aandoen binnenshuis. Buiten gaat het stevig regenen. We peinzen dat we toch weer aardig geluk hebben met het weer. Gisteren konden we toch nog een leuke fietstocht maken door het oude centrum van Hasselt. 's Avonds hebben we nog lekker een eindje omgelopen na het eten. Vanmorgen zagen we zelfs de zon en heb ik nog een fietstochtje kunnen maken om wat foto's te nemen. Nu regent het dan weer met bakken tegelijk, maar we hebben buiten weinig meer te zoeken. Alleen nog naar huis, waar we met het donker aankomen. De camper moet leeg en de fietsen weer opgeruimd. Wonderlijk genoeg klaart het weer aardig op, we zien nog een laatste glimp van de gelige hemel voordat het licht helemaal is verdwenen. Maar we laden weer droog uit.
Een korte trip weer, maar zeker weer net zo leuk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten