Deze week had de Gamma een camera in de aanbieding die ons wel aanstond. Op het internet hebben we opgezocht hoe dat model bevalt. Door de bank genomen wel goed, alleen bij stevige zonneschijn wordt het wel erg moeilijk om op het scherm te kijken. Maar dat is natuurlijk altijd het geval. Of je het nou hebt over je navigator, je telefoon of je televisie, in de zon zie je weinig.
Het was een draadloos systeem. Dat is mooi, want dat scheelt een hoop gepruts. In werkelijkheid is de verbinding dan wel draadloos, maar ergens moet de elektriciteit vandaan komen. De handleiding suggereert dat je hem aansluit op de achteruitrij verlichting. Maar dat wil ik dan weer niet. Als het contact aanstaat, dan wil ik ook kunnen kijken. Logisch lijkt het om de stroom van de sigarettenaansteker te pakken, want die doet het op het moment dat ik de camera ook aan wil hebben. Het probleem is dat de sigarettenaansteker voorin zit en de camera achterop komt. Dat wordt toch nog een lange draad.
Om het verhaal maar meteen uit de doeken te doen, ik heb het een en ander moeten slopen in de bus. De bovenkastjes boven het bed, de bovenkastjes in de douche, de bovenkastjes boven de eettafel. Om de kastjes in de douche weg te halen moet de rails van de deur worden gesloopt, dus ook de hele deur eruit. De bovenbekleding van de cabine, de bekleding van de deurstijl, waarvoor meteen de blindering moest worden losgemaakt. Voorts de bekleding van het dashboard onder het stuur en de middenconsole. En naderhand moest alles weer worden teruggeplaatst. Dat is wonderwel goed gelukt. Maar zoals dat altijd pleegt te gaan, er zijn twee schroefjes overgebleven uit de douche. Maar waarvoor?
Het beeldscherm is een soort kleine televisie van bijna een kilo. Die moet op zo'n zwanehals, maar ik had al gemerkt dat dat nogal schokt. Dat kan beter. Ik heb een paar simpele beugeltjes gemaakt om het trillen tegen te gaan en dat heeft wonderwel geholpen.
Voor het plaatsen van de camera achterop moesten natuurlijk een paar gaten in het dak komen. Nou word ik daar niet zo zenuwachtig van, maar voor een doorvoer had ik toch een speciaal gereedschapje nodig, een zogenoemde antennefrees. Die moest even uit een andere vestiging komen, dus dat werd een klusje voor na het weekeinde.
En of de duivel ermee speelt, precies als ik met het freesje thuiskom is het heftig aan het regenen. Om een uur of drie houdt het weer op en op de weerkaart zie ik dat het wel een paar uurtjes droog blijft. De camera zit er nu dus ook op.
De eerste indruk van het geheel tijdens de proefrit is niet verkeerd. Ik moet nog even kijken naar de plaatsing van de antennes misschien moet hij niet verticaal maar horizontaal of zo. Hij pikt nu nog wat veel storing op, bijvoorbeeld als de tram langsrijdt. Maar het werkt in elk geval al maar vast.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten